۲-۲-۱- سپرده‌های قرض الحسنه:

قرض در لغت به معنای قطع کردن و بریدن است. همان طور که قرض دهنده قسمتی از مال خود را از خود جدا می‌کند و به قرض گیرنده می‌دهد.^[۱] قرض یکی از عقود معین قانون مدنی می‌باشد و علاوه بر شرایط اساسی صحت معاملات^[۲] برای عقد انعقاد قرض، شرایط این عقد نیز باید رعایت شود.قرض گیرنده باید در هر زمان که قرض دهنده مورد قرض را مطالبه می کند، آن را رد نماید^[۳]مگر آن که به وجه ملزمی اجلی (سررسید) معین شده باشد که در این صورت مطالبه قبل از سررسید، مدیون را ملزم به ادای قرض نمی نماید. افتتاح حسابهای سپرده قرض الحسنه منتهی به جمع‌ آوری وجوه مازاد بر نیاز اقشار مختلف مردم می‌گردد، موجب تمرکز آن ها در بانک گردیده و می توان با سهولت بیشتری در رفع مسایل و مشکلات اقتصادی و حل گرفتاری‌های مالی اقشار کم درآمد جامعه برنامه ریزی نمود. همچنین این وجوه طبق موازین شرعی و قانونی جزء منابع مالکانه بانک محسوب گردیده و بانک مجاز می‌باشد، این منابع را به عنوان منابع متعلق به خود و در کلیه فعالیت های اقتصادی به کار گیرد.^[۴] به موجب بند الف ماده ۳ قانون عملیات بانکی بدون ربا و ماده ۱ آیین نامه مذکور، افتتاح این قبیل حساب ها توسط بانک در دو قالب جاری و پس‌انداز امکان پذیر می‌باشد.^[۵]

۱-۱-۲-۱- سپرده قرض الحسنه جاری:

حسابی که به موجب قرارداد^[۶] بین بانک و متقاضی نزد بانک افتتاح می شود و بانک تا میزان موجودی، وجوهی که به حساب مشتری منظور گردیده یکجا و یا به دفعات به موجب چک یا دستور کتبی صاحب حساب پرداخت یا منتقل می کند.^[۷]

۲-۲-۲-۱-افتتاح سپرده قرض الحسنه جاری برای اشخاص حقیقی:

متقاضیان افتتاح این حساب بایستی عاقل، بالغ و رشید باشند(با رسیدن به سن ۱۸ سالگی، رشید محسوب می‌شوند)

متقاضی بایستی علاوه بر تقاضای کتبی، شناسنامه عکس دار خود^[۸] و یک برگ از تصویر آن را به بانک ارائه دهد و معرفی که مورد قبول بانک باشد. هویت وی را تأیید نماید.^[۹] پس از تکمیل مندرجات کارت و کنترل آن توسط دو تن از امضا داران ذیربط، کارت افتتاح حساب صادر می شود لازم به ذکر است که هر مشتری می‌تواند در بانک های متعددی صاحب حساب جاری باشد منوط به خوش حساب بودن وی.

۲-۳-۲-۱- افتتاح حساب سپرده قرض الحسنه جاری بدون دسته چک برای اشخاص نابینا، بیسواد و معلول از دو دست:

افتتاح حساب برای افرادی که به لحاظ عدم توانایی لازم از نظر خواندن و نوشتن و یا عوارض جسمانی قادر به ارائه نمونه امضای خود به بانک نیستند، کارت افتتاح حساب را علاوه بر متقاضی شخص معتمد و امینی امضا می کند، بلامانع بوده^[۱۰] و برداشت از حسابهای فوق نیز با مهر صاحب حساب و امضای شخص معتمد صورت می پذیرد. از مشتریان مذبور تعهدی به شرح ذیل اخذ و پس از الصاق و ابطال ۱۰۰۰۰ ریال تمبر مالیاتی در حساب انتظامی اوراق و اشیاء امانی بر روی کارت افتتاح حساب درج می‌گردد.

۲-۲-۲-سپرده‌های قرض الحسنه پس‌انداز:

این سپرده ها را تحت عنوان قرض الحسنه شناخته و وجه مورد نظر را در آن متمرکز می‌کنند . برداشت از موجودی این حساب باصاحب حساب (شخصی که حساب با نام وی افتتاح شده) و یا نماینده قانونی وی خواهد بود. اطفالی که به سن ۱۲ سال تمام شمسی رسیده باشند بدون حکم رشد قادر به افتتاح حساب هستند ولی موجودی را تا سن ۱۵ سالگی تمام نمی توانند برداشت کنند. مادر نیز می‌تواند به نام طفل صغیر خود حساب باز کرده و خود طفل بعد از رسیدن به سن ۱۸ سالگی می‌تواند آن را برداشت کند. البته حساب های قرض الحسنه علاوه بر اجر معنوی به صاحب حساب این اجازه را می‌دهد که بسته به میز ان مالی که بانک قرار می‌دهند در قرعه کشی شرکت کرده و برنده جوایز نقدی و یا غیر نقدی شود.که این قرعه کشی ها در بانک ملت اصولا هر ۶ ماه و در بانک مهر اقتصاد هر ۳ ماه انجام می‌گیرد. نوعی دیگر از حساب قرض الحسنه در بانک ها حساب مشترک می‌باشد که دو نفر یا چند نفر به طور همزمان این حساب را افتتاح کرده و حق برداشت را برای هر یک به تنها یی یا با امضاء تمام طرفین انجام می‌گیرد. البته در بانک خصوصی نظیر بانک مهر اقتصاد شخص پس از گذاشتن وجه در حساب خود می‌تواند بعد از گذشتن مدت مقرری که از طرف بانک ابلاغ می شود روی حساب خود وام بگیرد و از وجه دریافتی برای حل مشکلاتش استفاده نماید.

۲-۲-۳-سپرده‌های سرمایه گذاری:

سپرده هایی هستند که مشتریان به قصد انتفاع وجوه خود را به بانک تودیع می نمایند و بانک به وکالت از طرف سپرده گذاران با داشتن حق توکیل به غیر و وصایت پس از کسر سپرده‌های قانونی، وجوه مربوط را طبق قانون عملیات بانکی بدون ربا به طور مشاع به کار گرفته و در پایان دوره مالی منافع حاصله را پس از کسر حق الوکاله و حق الوصایه با داشتن حق مصالحه، منافع حاصله را به تناسب مبلغ و مدت به کار گرفته شده بین خود و سپرده گذاران تقسیم می کند.

سپرده‌های سرمایه گذاری بر دو نوع هستند:

الف) سپرده‌های سرمایه گذاری کوتاه مدت

ب) سپرده‌های سرمایه گذاری بلند مدت

شعب به تقاضای مشتریان خود و با رعایت شرایط ذیل مجاز به افتتاح و قبول سپرده‌های سرمایه گذاری آن ها می‌باشد:

۱-هر کسی که به سن ۱۸ سال تمام شمسی رسیده باشد، می‌تواند به نام خود یا کسانی که از آن ها وکالت داشته و یا تحت ولایت، وصایت یا قیومیت او می‌باشند، مبادرت به افتتاح حساب سپرده سرمایه گذاری نمایند.

۲-افتتاح حساب سپرده سرمایه گذاری کوتاه مدت و بلند مدت توسط اشخاص غیر از ولی، وصی و قیم بنام خودشان و با تعهد کتبی به نام اطفال

۲-۲-۴- بازاریابی و نقش آن در تحقق اهداف بانک:

بازاریابی نوین، الگویی مناسب برای دستیابی به اهداف عالی بانک ها محسوب می شود. بانک های موفق به موازات ارتقاء کیفی خود، با ایجاد یک سیستم بازاریابی پویا و مستمر، به دنبال آن هستند که سهم خود را در بازار داخلی افزایش داده و در بازارهای جهانی نیز نفوذ یابند. ‌بنابرین‏ شناخت اصول و مبانی بازاریابی را میتوان تا حد زیادی تضمین کننده موفقیت در ارائه هر چه با کیفیت تر خدمات نوین بانکداری به مشتریان و در نهایت به دست آوردن سود بیشتر دانست.

اگر مشتریان بانک را در یک نمودار در نظر بگیریم، بدین معنی که آن ها بانک را طی یک فرایند تصمیم گیری برمی گزینند اما به آن وفادار نیستند، پس نتیجه می گیریم که برای جلب این مشتریان، بانک باید استراتژی های مختلفی را بر روی مشتریان پیاده کرده، و کوشش کند که در طولانی مدت از آن ها بهترین سود آوری حاصل شود. در این وضعیت شاید کیفیت مشتریان، یعنی میزان سود رسانی آن ها از کمیت مشتریان مهمتر باشد.

این بخش اخلاقی شخصیت انسان از دو قسمت منفی و مثبت تشکیل شده است. وجدان که عبارت است از «نبایدها» و خود آرمانی که عبارت است از «بایدها» . وجدان بر اساس رفتاری که کودکان به خاطرشان تنبیه می‌شوند شکل می‌گیرد و خود آرمانی رفتارهای خوب یا صحیحی را شامل می‌شود که کودکان به خاطر انجامشان تحسین می‌شوند (فرضی گلفرانی و محمّد اسماعیل، ۱۳۸۲).

با وجود این، هنوز تلاش‌ها جهت اعتبار بخشیدن به ادّعاهای مختلف فروید با موفقیت زیادی همراه نبوده است. شواهد کمی وجود دارد که نشان می‌دهد همانند سازی کودک با والد همجنس یا ترس از دست دادن محبت والدینی موجب درونی سازی معیارهای اخلاقی می‌شود (هافمن، ۱۹۷۰ ، ۱۹۷۱؛ به نقل از داهلر و با کاتکو، ۱۹۹۵). علاوه بر این، تحقیقات معاصر نشان می‌دهد که سن شروع رشد مفاهیم اخلاقی کودکان پیش از سنی است که فروید به عنوان سن ظهور فراخود فرض کرده بود. در حقیقت درون سازی اولیه قوانین در سال دوم زندگی کودک آغاز می‌شود (امد^[۱۱۸]، بیورینگن^[۱۱۹]، کلایمن و اپنهایم^[۱۲۰]، ۱۹۹۱؛ لمب^[۱۲۱]، ۱۹۹۱؛ به نقل از داهلر و با کاتکو، ۱۹۹۵). به رغم این انتقادها ، تأکید فروید بر رشد اخلاقی به عنوان معیارهای درونی شدۀ جامعه، نقش محوری در این فرایند و اهمّیت هیجان‌های کودک برای رشد اخلاقی، عقایدی هستند که هنوز بر جای مانده‌اند. ( داهلر و باکاتکو، ۱۹۹۱)

نکته قابل توجّه این که علی رغم تجزیه قلمرو و رشد اخلاقی ‌به این جنبه‌های سه‌گانه از نظر پژوهشی، در زندگی واقعی و هنگام مواجهه فرد با یک تصمیم اخلاقی، هر سه جنبه، غالباً هماهنگ با هم عمل می‌کنند (بی ریا، ۱۳۸۵).

فروید، زنان را از نظر اخلاقی کمتر از مردان فرض می‌کرد زیرا باور داشت که هویت جنسی و اخلاقی در سومین مرحله روانی – جنسی^[۱۲۲] یعنی مرحله فالیک یا آلتی^[۱۲۳] شکل می‌گیرد. پسران خود را با ارزش‌ها و معیارهای اخلاقی پدر همانند کرده و آن را درونی می‌کنند. ‌بنابرین‏، حل تعارض یا عقدۀ ادیپ^[۱۲۴] به شکل گیری فراخود منجر می‌شود که فروید آن را منبع تمام قضاوت‌ها و استدلال‌های اخلاقی می‌دانست. ولی چون دختران کاملاً خود را با مادر همانند نمی‌کنند، فراخود آن‌ ها، هم از نظر هویّت جنسی و هم از لحاظ اخلاقی، به اندازه پسران شکل نمی‌گیرد و در نتیجه از پسران کمترند (کولومبوک و فی وش، ۱۹۹۵).

نوفرویدی ها ‌در مورد این فرض فروید تردید کردند و تفاوت‌ها را نه بر پایه بیولوژی بلکه بر اساس فرهنگ دانستند. نانسی چودورو^[۱۲۵]، در تفسیر مجدد از عقاید فروید، فرض کرد که هم دخترها و هم پسرها با هویت جنسیتی زنانه، رشد جنسیتی خود را آغاز می‌کنند ولی چون مادر به علّت شباهت با دختر بیش از پسر احساس نزدیکی می‌کند، حس در هم ادغام شد میان فردی در دختران حفظ می‌شود. نزدیکی مادر با پسر زیاد قوی نیست، بلکه او بیشتر به صورت جدایی و فردیت یافتن واکنش می‌دهد؛ در حالی که به موازات افزایش سن، دختران به همانند سازی با مادر ادامه می‌دهند و خود پندارۀ آن‌ ها از این ارتباط بین فردی گسترش می‌یابد و بر ارتباط داشتن و تقابل متّکی می‌شود (شهرآرای، ۱۳۸۴).

در ارائه مبانی نظری برای تفاوت‌های جنسیتی، پیاژه به اساس شناختی رشد اخلاقی اشاره کرد. او معتقد بود که دگرگونی، از تمرکز بر پیامدهای عینی به نیت‌ها ، نقطه عطف اساسی درک اخلاقی است. به نظر پیاژه، یک انگیزه عمده برای این تغییر، تعامل با گروه همسالان و به ویژه بحث و گفتگو و حل تعارض است. چون پسران احتمالاً بیش از دختران ‌گروه‌های بزرگتر به فعالیت می‌پردازند و درباره قوانین و و مقررات به بحث و گفتگو می‌پردازند، لذا پسران زودتر از دختران شروع به درک طبیعت توافقی قوانین می‌کنند و این به استدلال اخلاقی در سطوحی بالاتر منجر می‌شود (کولومبوک و فی وش، ۱۹۹۷).

۳-۳-۲ جنبه رفتاری^[۱۲۶]

یکی از مسائل اخلاقی موجود در هر نظریه رشد اخلاقی، ‌پاسخ‌گویی‌ ‌به این سوأل است که آیا استدلال اخلاقی کودکان به رفتار اخلاقی آن‌ ها مرتبط است و آیا کودکی که در سطح بالاتری استدلال می‌کند، رفتارش مناسب‌تر از کودکی است که در سطح پایین‌تری استدلال می‌کند. در آغاز، روانشناسان رشدی شناختی اظهار نمودند که بین افکار و اعمال اخلاقی، به خصوص در سطوح بالاتر استدلال اخلاقی هماهنگی وجود دارد (واستا، هیث و میلر، ۱۹۹۲؛ هافمن، ۱۹۹۷).

در حقیقت هنوز هیچ ارتباط محکمی بین قضاوت اخلاقی و تصمیم نهایی برای به عمل درآوردن همان قضاوت به دست نیامده است (زیونتس، ۱۹۹۶؛ هافمن، ۱۹۹۷). علاوه بر این، بدون شک رفتار اخلاقی تحت تأثیر عوامل زیادی است که استدلال اخلاقی تنها یکی از آن عوامل محسوب می‌شود (ویدامّان^[۱۲۷] و لیتل^[۱۲۸]، ۱۹۸۵؛ به نقل از واستا، هیث و میلر، ۱۹۹۲).

شناخت، توانایی، نقش گذاری، پیشینه خانوادگی، هوش و موقعیت‌های آنی همگی از جمله مواردی هستند که در بروز رفتارهای صادقانه یا غیر صادقانه نقش مهمی ایفا می‌کنند. بروز نقایص یا کمبودهایی در هر یک از زمینه‌های فوق می‌تواند رشد استدلال و رفتار اخلاقی کودکان را با تأخیر مواجه سازد (هاینز^[۱۲۹] و میلر^[۱۳۰]، ۱۹۸۰؛ سان تروک، ۱۹۷؛ به نقل از زیونتس، ۱۹۹۶).

با این حال، مطالعات فرا تحلیلی ‌در مورد ورزشکاران، متقلّبان در امتحانات، افراد مطیع و آن‌هایی که در عدم اطاعت مسالمت آمیز مدنی دخیل هستند نیز، رابطه ثابت بین مراحل بالاتر قضاوت و رفتار فزاینده اخلاقی را نشان داد (شهرآرای، ۱۳۸۴).

۱-۳-۳-۲ نظریه یادگیری اجتماعی^[۱۳۱]

بر طبق نظریه یادگیری اجتماعی، تشویق‌ها و تنبیه‌هایی که والدین و دیگران در ‌پاسخ‌گویی‌ به رفتارهای کودک به کار می‌برند و نیز مشاهده اعمال و گفتارهای والدین و دیگران توسط کودک، موجب شکل گیری اخلاق او می‌شود. ‌بنابرین‏، ارزش‌های اخلاقی همانند سایر رفتارها یاد گرفته می‌شوند. علاوه بر این، این دیدگاه به جای استدلال و قضاوت اخلاقی کودک بر رفتارهای قابل مشاهدۀ او تأکید می‌کند. چنین طرز ‌تفکری در نظریه های قدیمی یادگیری اجتماعی از اهمّیت بیشتری برخوردار است. چنان که در دیدگاه رفتارگرایان سنّتی، شرطی سازی عامل^[۱۳۲] در یادگیری رفتارهای اخلاقی نقش مهمی ایفا می‌کند و کودکان ‌به این دلیل از معیارهای اخلاقی والدین و معلمان پیروی می‌کنند و چنین رفتارهایی تقویت مثبت به همراه داشته باشد. در حقیقت در این دیدگاه فعالیت شناختی فرد از اهمّیت چندانی برخوردار نیست (بی ریا، ۱۳۸۵).

۲-۳-۳-۲ نظریه هوفمان

۲-۱-۱-۲- دعوی اضافی

الف) مفهوم دعوی اضافی

یکی از دعاوی که کمتر در آیین دادرسی مدنی ایران مطرح شده و در ذیل دعاوی طاری از آن بحث شده، به طوری که در ذیل ماده ۱۷ ق.ا.د.م آمده: «هر دعوایی که در اثنای رسیدگی به دعوای دیگر از طرف خواهان یا خوانده یا شخص ثالث یا از طرف متداعیین اصلی بر ثالث اقامه شود، دعوی طاری نامیده می­ شود و اگر با دعوی اصلی مرتبط باشد و در همان دادگاه اصلی اقامه شود، دعوی اضافی ‌می‌باشد. و در تعریف آن گفته شده: دعوایی که مدعی اصلی یا متقابل پس از اقامه­ آن در دادگاه، بر علیه خوانده­ی هر یک از این دعاوی اقامه می­ کند و با دعوی اصلی مرتبط و یا دارای منشأ واحد است که در نتیجه آن، دعوای اضافی یک دعوی تمام عیار محسوب می­ شود و رسیدگی به آن مستلزم تقدیم دادخواست ‌می‌باشد(شمس، ۱۳۹۳، ج۳ :۳۹) این دعوی دارای دو معنای عام و خاص ‌می‌باشد که در معنای عامش، شامل تغییر در ارکان اصلی دعوی که خود شامل افزایش خواسته، کاهش خواسته و یا تغییر خواسته ‌می‌باشد ولی در معنای خاص یا اصطلاحی، خواسته­ی جدیدی که با دعوای اصلی مرتبط است و مدعی با تقدیم دادخواست آن را ضمیمه می‌کند(کریمی، ۱۳۸۶: ۲۳۶-۲۳۷) مانند آنکه موجر پس از اقامه­ دعوای تخلیه بر علیه مستأجر، دعوای مطالبه اجاره معوقه را هم بر علیه او می­ نماید.

ب) شرایط اقامه­ دعوای اضافی

۱) با دعوای اصلی مرتبط یا دارای منشأ واحد باشد؛ که مطابق ماده ۹۸ ق.ا.د.م شرط پذیرش دعوای اضافی آن است که با دعوای اصلی مرتبط بوده و دارای یک منشأ باشد مگر ‌در مورد کاهش خواسته که مدعی می‌تواند در تمام مراحل دادرسی آن را کم کند.

۲) تقدیم دادخواست؛ با توجه به ماده ۴۸ ق. ا.د.م که مقرر می­دارد: شروع دادرسی در دادگاه مستلزم تقدیم دادخواست ‌می‌باشد، ‌می‌توان گفت که اقامه­ دعوی اضافی نیاز به تقدیم دادخواست دارد. البته ممکن است در موارد کاهش خواسته و یا درخواست و یا تغییر نحوه­ دعوی یا خواسته دعوای اضافی نیازی به دادخواست نباشد، مثلاً شخصی که خانه­ای اجاره می­ کند و مبلغ صد هزار تومان بدهکار هست و در طی دادرسی مستأجر مبلغ پنجاه هزار تومان را به مدعی می ­پردازد، در چنین شرایطی مدعی بدون دادخواست جدید خواسته خود را کاهش می­دهد(پیشین).

۳) رعایت مهلت حق اقامه­ دعوای اضافی؛ که با توجه به ماده ۹۸ ق.ا.د.م، این مهلت تا پایان اولین جلسه دادرسی ‌می‌باشد.

۴) پرداخت هزینه دادرسی؛ لذا اگر دعوی اضافی مستلزم پرداخت هزینه­ای باشد که مازاد بر دعوای اصلی هست، مدعی باید آن را پرداخت کند.

۲-۱-۱-۳- حق استرداد دادخواست

استرداد در لغت به معنی باز پس گرفتن و باز ستاندن آمده است(هاشمی شاهرودی، ۱۴۲۶، ج۱: ۴۱۰) و در اصطلاح حقوقی عبارتند از اعراض از رسیدگی به ماهیّت ادعای مطرح شده ‌می‌باشد. دکتر شمس در این باره می­گوید: «استرداد دادخواست به معنای اعراض از آثار دادخواست است»(شمس، ۱۳۹۳، ج۳ :۶۹) لذا هرگاه مدعی دادخواست خود را تا مهلت مقرر که تا اولین جلسه دادرسی ‌می‌باشد مسترد نماید، طبق ماده ۱۰۷ق.ا.د.م که مقرر می­دارد: «خواهان می ­تواند تا اولین جلسه دادرسی، درخواست خود را مسترد کند. در این صورت دادگاه قرار ابطال دادخواست را صادر می­ نماید»، دادگاه هم قرار ابطال دادخواست را صادر می کند. علت این تصمیم گیری می ­تواند دارای عوامل متعددی باشد، مثلاً مدعی بعد از طرح دعوایش متوجه شود که اگر فلان مدرک را داشت، به طور حتم در دعوی پیروز می­شد و آن مدرک مورد نظر فعلاً در دسترس نیست و آن مدرک در دست شخصی است که فعلاً در خارج از کشور ‌می‌باشد و باید تا آمدن وی صبر کند و پس از آمدن وی از سفر و با گرفتن مدرک از دست وی مجدداً تقدیم دادخواست نماید(واحدی،۱۳۸۲: ۳۳۷-۳۳۸) البته دکتر مدنی در این باره می­گوید اثر قرار ابطال دادخواست به وسیله­ استرداد دادخواست توسط مدعی فقط مربوط به همان دادخواست است و به اصل دعوی مرتبط نیست چون بعداً می ­تواند دادخواست دیگری با همان ادعای سابق به دادگاه عرضه کند(مدنی، ۱۳۷۹، ج۲ :۵۲۳-۵۲۴).

استرداد به دو صورت انجام ‌می‌گیرد: ۱) صریح ۲) ضمنی(شمس، ۱۳۹۳، ج۳: ۶۹) و عبارتند از:

استرداد صریح؛ هنگامی که مدعی صریحاً استرداد خود را اعلام کند. مانند اینکه با تقدیم لایحه­ ای یا به صورت شفاهی در دادگاه استرداد دادخواست نماید.

استرداد ضمنی؛ هرگاه مدعی بدون آنکه صریحاً استرداد دادخواهی را اعلام کند، عملی را انجام دهد که آن عمل در نزد قاضی نوعی استرداد تلقی شود. مانند آنکه مدعی و مدعی علیه ‌در مورد موضوع مورد دعوی، توافقی را به قاضی دادگاه تقدیم کنند که ممکن است قاضی آن را نوعی استرداد ضمنی تلقی کند و نیز مواردی که دادگاه به توضیح مدعی نیازمند است ولی وی در جلسه­ تعیین شده حاضر نشود و لذا دادگاه نتواند رأی بدهد.

همچنین در فقه و از منظر فقها هم مطالبی در این زمینه بیان شده که بیانگر آن هست که مدعی حق استرداد دادخواست خود را دارد، مثلاً در ماوراء الفقه آمده: مدعی شخصی است که اگر دعوی را ترک کند، دعوی خاتمه می­یابد زیرا مدعی صاحب مصلحت اساسی در دعوا است و می ­تواند آن را ترک نماید(شهید صدر، ۱۴۲۰، ج۹ :۱۷) و اصل اولیه در دعوی از سوی مدعی، امکان استرداد آن ‌می‌باشد زیرا دعوا متعلق به مدعی هست و لذا یکی از معیار­های بحث دعوی، بحث ترک و استرداد آن ‌می‌باشد(نجفی، ۱۴۰۴، ج۴۰ :۳۷۱-۳۷۲) و نیز گفته شده که مدعی می ­تواند موضوع دعوی را با شخص ثالثی هم مصالحه کند که در این صورت شخص ثالث جانشین مدعی می­ شود، خواه موضوع دعوی عین باشد یا دین. و اگر مدعی با خود مدعی علیه صلح کند، در صورتی که موضوع دعوی دین باشد، دعوی ساقط می­ شود و اگر عین باشد مدعی­به به مدعی علیه منتقل می­ شود(بحرالعلوم، ۱۴۰۳، ج۱ :۲۶؛یزدی، ۱۴۲۱، ج۱ :۵۷).

۲-۱-۲- حق حبس مدعی علیه برای مدعی

آمیت، گلوستن و مولر (۱۹۹۴) به نقش مکانیزم های متفاوت برای تطابق کارآفرینان و سرمایه گذاران مخاطره پذیر در کاهش مشکلات انتخاب ناسازگار توجه نشان دادند. آن ها کار روتسچایلد و استیگلیتز^[۱۱] (۱۹۷۶) را با اعمال بعضی مفروضات مبتنی بر قواعد تجربی در صنعت تامین مالی مخاطره پذیر توسعه دادند. آن ها فرض کردند که کارآفرینان اطلاعاتی ‌در مورد نوع شخصیت خود دارند و سرمایه گذاران مخاطره پذیر می‌توانند در مدیریت سرمایه های خود مشارکت داشته باشند و ‌به این صورت می‌توانند به صورت مستقیم در موفقیت کسب و کار خود مشارکت داشته باشند. کارآفرینان ممکن است به دنبال تامین سرمایه بوده و سرمایه گذاران به دنبال فرصت های مناسب سرمایه گذاری می‌باشند.

آدماتی و فلیدریر^[۱۲] (۱۹۹۴) دریافتند که سرمایه گذاران مخاطره پذیر قراردادهای دارای سهم ثابت را ترجیح می‌دهند. این قراردادها به سرمایه گذاران مخاطره پذیر اجازه می‌دهد که بخشی از سهم نهایی سود را در اختیار گرفته و در آینده نیز درصد ثابتی از سهم سود را مالک شوند. به دنبال کار این نویسندگان، هلمن^[۱۳] (۱۹۹۴) یک مدل چند مرحله ای شامل مراحل سرمایه گذاری ارائه کرد. او مشخصه‌ های نهادی خاصی ارائه کرد که سرمایه گذاران مخاطره پذیر را از سایر روش های تامین مالی سنتی متفاوت می کرد. به عنوان مثال او توضیح داد که وقتی سرمایه گذاران مخاطره پذیر بر روی یک شرکت سرمایه گذاری می‌کنند، انگیزه بسیار زیادی جهت نظارت بر عملکرد آن شرکت از خود نشان می‌دهند که این عمل موجب اجتناب شرکت از درگیری با اشتباهات کوتاه مدت می شود. این نظارت دقیق بر عملکرد شرکت توسط سرمایه گذاران مخاطره پذیر می‌تواند موجب کاهش مشکلات خطر اخلاقی گردد. روش های دیگری که برای فائق آمدن بر مشکلات عدم تقارن اطلاعاتی در روابط سرمایه گذار و کارآفرین ارائه شده است، عبارتند از استفاده از سهام قابل تبدیل (باری ۱۹۹۴)، کنترل حقوق (هلمن ۱۹۹۸)، عضویت در هیات مدیره شرکت مورد سرمایه گذاری (لرنر^[۱۴] ۱۹۹۵) و ایجاد سندیکا (لرنر ۱۹۹۴).

تایبجی و برانو^[۱۵] (۱۹۸۴) در مقاله خود به تشریح فعالیت هایی پرداختند که سرمایه گذاران مخاطره پذیر جهت کاهش مشکلات ناشی از عدم تقارن اطلاعاتی انجام می‌دهند. تایبجی و برانو اظهار کردند که تامین مالی مخاطره پذیر شامل مراحل زیر می‌باشد:

۱- یافتن مبادله

۲- نمایش مبادله

۳- ارزیابی مبادله

۴- ساختاردهی مبادله

۵- فعالیت های بعد از سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری مخاطره پذیر به صورت سنتی بر روی شرکت های کارآفرینانه جوان و دارای رشد سریع که امکان دسترسی به بازار سهام عمومی را ندارند، سرمایه گذاری می‌کنند. در آمریکا نوآوری های پشتیبانی شده توسط سرمایه گذاران مخاطره پذیر، حجم بازده عظیمی را برای این نوع سرمایه گذاران به ارمغان آورده است. مشخصه‌ های اصلی این نوع سرمایه گذاری ها، عبارت است از ریسک بالاتر، ارزش اسقاط کمتر، افق سرمایه گذاری طولانی تر و عدم تقارن اطلاعاتی بالاتر در مقایسه با سرمایه گذاری های بخش عمومی.

از آنجایی که این نوع سرمایه گذاری ها در حوزه غیر عمومی اتفاق می افتند، لذا مشخصه اساسی آن ها عدم تقارن اطلاعاتی بسیار بالا بین کارآفرین و سرمایه گذار است. ‌به این خاطر است که سرمایه گذاران مخاطره پذیر به صورت فعال درگیر نظارت، مدیریت استراتژیک، برنامه ریزی و تصمیم گیری در شرکت هایی می‌شوند که در آن ها سرمایه گذاری کرده‌اند (یوادا^[۱۶] ۲۰۰۴). سرمایه گذاران مخاطره پذیر اصولا سرمایه مورد نیاز شرکت را در مرحله ای که هدف و محصول شرکت به خوبی تعریف و ارائه شده است، تامین می‌کنند. در ضمن سرمایه گذاران مخاطره پذیر نقش بسیار فعالی در تصمیمات ابتدایی مانند پیشنهاد عمومی سازی و یا ادغام و اکتساب شرکت بر عهده دارند. هرچند در بعضی مواقع، سرمایه گذاران مخاطره پذیر با معرفی شرکت به بخش عمومی و یا ادغام و اکتساب آن، بازده بسیار خوبی برای سرمایه گذاری های خود به دست می آورند اما در اکثر مواقع آن ها ممکن است با شکست شرکت و از دست دادن سرمایه نیز مواجه شوند.

مطالعات قبلی در حوزه سرمایه گذاری مخاطره پذیر مانند لرنر (۱۹۹۴، ۱۹۹۵)، گمپرز^[۱۷] (۱۹۹۵، ۱۹۹۶)، و گمپرز و لرنر^[۱۸] (۱۹۹۹) بیشتر به آزمون‌های اقتصادی سیکل سرمایه گذاری مخاطره پذیر شامل یافتن پول، سرمایه گذاری و خروج مبادرت کرده و بر روی مکانیزم های صنعت سرمایه گذاری مخاطره پذیر متمرکز شده اند. علی رغم افزایش توجه به سرمایه گذاران مخاطره پذیر در فرایند تامین مالی کارآفرینانه، توجه اندکی به عملکرد ریسک و بازده این سرمایه گذاران شده است. مطالعات اولیه در این حوزه بیشتر بر روی آزمون های اقتصادی و مطالعه تجربی دوره های سرمایه گذاری متمرکز بوده است. یکی از مهمترین مطالعات تجربی در این حوزه که به عملکرد ریسک و بازده سرمایه این نوع سرمایه گذاران توجه کرده، مطالعه ای است که توسط کوچرن^[۱۹] (۲۰۰۵) انجام شده است. اکثر سرمایه گذاران ‌به این دلیل به سمت سرمایه گذاری های مخاطره پذیر روی می آورند که معتقدند که تنوع ریسک می‌تواند موجب افزایش کارایی سرمایه گذاری های آن ها شود.

هرچند تا به حال مطالعات بسیاری ‌در مورد عوامل اقتصادی و مالی تاثیرگذار بر روی سرمایه گذاری مانند سهام و اوراق قرضه انجام شده است اما تحقیقات اندکی ‌در مورد نیروهایی که سرمایه گذاران را به سرمایه گذاری مخاطره پذیر تشویق می‌کند، موجود است. فاما و فرنچ یک مدل سه عاملی در حوزه شناخت این مشکلات ارائه کرده‌اند که عوامل فهرست شده در این مدل عبارتند از:

۱- بازار کلی سهام که موجب افزایش بازده می شود

۲- اندازه شرکت (بزرگ در مقابل کوچک)

۳- عامل ارزش بازار دفتری (کم در مقابل زیاد).

۲-۸-۲- پیشینه تحقیق داخلی

یک رأی‌ و محکم باشید

به خاطر داشته باشید که هدف از انضباط مؤثر آن است که کودک از شما اطاعت کند و روش او در انجام کارها مهم نیست او ممکن است بد ادای کند که نباید آن را با نافرمانی اشتباه بگیرید تنبیه به هر حال در او نفوذ ‌کرده‌است مثلاً وقتی کودک شما مطیع نیست و به عنوان تنبیه به اتاقش تبعید می شود ممکن است بگوید : برای من مهم نیست به هر حال من دوست نداشتم اینجا بمانم و به اتاق خود برود .این رفتار را نادیده گرفته و تنبیه را انجام شده فرض کنید .

روش های مجازات

از توصیه هایی که من در این بخش نموده ام ، دریافته اید که مجازات فقط قسمتی از روش شما در اعمال قدرت است زمانی که سایر قسمتهای این روش انضباطی مؤثر نیز مورد اجرا قرار گیرد . شما محتاج به در نظر گرفتن تعداد زیادی روش مجازاتی نخواهید بود . بلکه دو تا سه روش از قبیل فرستادن کودک به اتاقش برای مدت کوتاه یا گرفتن حقی یا چیزی از او کافی خواهد بود . دوباره در اینجا اهمیت لحن صدا و جدی و محکم بودن را بخصوص ‌در مورد کودک خردسال باید متذکر شوم .

بسیاری از والدین ‌در مورد تنبیه بدنی از نظر می خواهند . من معتقدم که گاه گاهی ضربه ای به پشت بچه نواختن به وسیله مادر یا پدری که عواطف و احساسات خود را در اختیار دارند و موقعیت را لازم تشخیص می‌دهند ضرری ندارد . این می‌تواند به اصطلاح جو را تمیز کرده و به مسئله خاتمه دهد اگر چه کتک زدن کودک در موقعی که شما از کوره در رفته اید مسئله ای است متفاوت و باید از آن حذر کرد . همچنین فکر می کنم که تحقیر کردن طفل با سیلی زدن به او نیز کار اشتباهی است .

اگر اعمال شما مختصر و مفید باشد و قسمتی از یک روش انضباطی مؤثر آن ها را حتی نمی توان تنبیه به حساب آورد . در واقع شما به کودک خود حق انتخاب می دهید و آن را با واکنش روش دنبال می کنید . مثلاً فکر کنیم که بعد از برقرار کردن برنامه منظم خواب و از میان بردن جدالهای بی موقع در موقع خوابیدن دختر چهار ساله شما به خارج از بستر و اتاق خود مرتباً ادامه دهد . با لحن جدی و در یک بحث آرام به او بگویید که باید در اتاق خود باقی بماند ولی در را می‌تواند باز یا بسته نگه دارد ، اما هیچ راه دیگری وجود ندارد . اگر دوباره از اتاق خود خارج شد یک بار به او تذکر دهید ولی بعد بدون بحث و مشاجره بیشتر به سادگی او را به اتاقش بازگردانید و در را ببندید ، و آن را برای دو دقیقه از پشت بسته نگه دارید (زیرا این برای کودک خردسال مدت زیادی است ) مسلماًً او غمگین خواهد شد اما روی خود فشار بیاورید و محکم بیاستید . زمانی که او را بیرون می آورید صبر کنید که آرامش خود را بازبیابید و بعد بگویید : میبینی که مادر و پدر در این مورد جدی هستند تو هنوز همان حق انتخاب را داری حالا بیا دوباره امتحان کنیم شاید شما چندین بار مجبور به تکرار این برنامه شوید. اما اگر نقش خود را ساده و نسبتاً دوستانه اما جدی ایفا کنید امکان موفقیت شما بسیار زیاد خواهد شد . اصول انضباط مؤثر یقیناً کمک مؤثری در کوشش‌های شما برای به دست آوردن حس حقیقی قدرت در رویارویی با کودک ناسازگار شما است . در واقع بسیاری از والدین این اصول را ‌در مورد اداره کودکان سازگار خود نیز قابل استفاده یافته اند . زمانی که شما روش های انضباطی خود را تمرین و بازسازی می کنید سعی کنید که همیشه در جهت یک رویه محبت آمیز خود را تمرین و بازسازی می کنید . سعی کنید که همیشه در جهت یک رویه محبت آمیز حرکت کنید در رویارویی با یک رفتار حائز اهمیت جدی ، و ‌در مورد آزارهای کم اهمیت تر ، همراه با نرمش و دوستانه ولی در هر حال باید تصمیم گیرنده واقعی مشخص باشد به زودی احساس اراده بیشتری خواهید کرد و در روابط شما با کودک بهبودی حاصل خواهد شد .

پرخاشگری ^[۱۲] یکی از پدیده‌های مهم روانی – اجتماعی است که قسمت اعظم تاریخ مدون انسان پیرامون آن رقم خورده است . برخی سپده دم تاریخ را با بیان قتل هابیل به دست قابیل آلوده به پرخاشگری و خشونت می دانند . کوالسکی ^[۱۳] بر اساس پژوهش‌های انجام شده خود ، می نویسد : از ۵۶۰۰ سال قبل تا امروز ، بشر فقط ۲۹۲ سال در صلح و صفا گذرانیده و بقیه را در جنگ و ستیز بوده است . اگر تاریخ انسان را ورق بزنیم ، پر است از خونخواری و قتل و غارت و کشتار . بزرگترین افتخار قهرمانان تاریخ این بوده است که توده های گسترده تری از انسان‌ها را کشته یا به کشتن داده‌اند . از آن سردار رومی می توان نام برد که چهل هزار غلام را در روم به صلیب کشید و پادشاهی که فرمان داد تا هزاران نفر از هواداران یک عقیده را در زمین بکارند و یا از آتیلا و چنگیز ذکری به میان آورد که مردم شهرهای چند هزار نفری را قتل عام کردند و تیمور که سراسر ایران را از کله انسان مناره ساخت و یا از ترومن که صد ژاپنی را در لحظه ای به هلاکت رساند …

این است بیلان تاریخ بشر !

در طی این جنگ و ستیز ها ، شمار افرادی که کشته شده و یا در اثر بیماری‌های واگیر از میان رفته اند ، بالغ بر سه میلیارد و ششصد میلیون نفر بوده است ؛ یعنی معادل کل جمعیت فعلی کره زمین . ^[۱۴] اهمیت موضوع وقتی روشن می شود که بدانیم شمار کشته شدگان در آمریکا بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ بیشتر از تلفات ارتش آمریکا در ویتنام بوده است . در سال ۱۹۷۵ از هر ده هزار نفر آمریکایی یک نفر به طور پرخاشگرانه کشته است . در مقایسه آماری پرخاشگری و خشونت در ایران با دیگر کشورها – که مثلاً در هر پنج دقیقه یک نفر به قتل می‌رسد و در هر ۱۰ دقیقه یک نفر مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرد – نشان می‌دهد که در کشور ما ، هنوز در مقایسه با بسیاری از کشورهای بزرگ ، حتی معدل خشونت و پرخاشگری در جهان ، بسیار پایین است .

روان شناسان اجتماعی ، پرخاشگری را به عنوان یکی از رفتارهای بیمارگونه مورد مطالعه قرار می‌دهند و در تلاشند تا عوامل مؤثر در پیدایی ، افزایش یا کاهش آن را معلوم دارند .

تعریف پرخاشگری

پرخاشگری را رفتاری تعریف کرده‌اند که هدف آن صدمه زدن به خود یا دیگری باشد .

آنچه در این تعریف حائز اهمیت است ، قصد و نیت رفتار کننده است ؛ یعنی آسیب رسانیدن تصادفی به شخص دیگر ، پرخاشگری نیست . مثلاً اگر توپ فوتبال سهواً به بازیکن دیگر اصابت کند ، پرخاشگری نیست . اما اگر فردی مخصوصاً بازیکنان را با پا بزند ، هل بدهد ،

تنه بزند و یا فحاشی کند ، پرخاشگری است . شاید این تعریف کمتر عینی باشد ؛ زیرا می توان از نیات فرد استنباطهای مختلفی کرد . علاوه بر این ، تعریف شامل رفتارهایی که ما معمولاً بدانها ” پرخاشگری ” می گوییم ، نمی شود . مثلاً : کودکی که کودک دیگر از تاب به زمین پرتاب به زمین پرتاب می‌کند تا خروش سوار شود ، قصد آزار او را ندارد ؛ اما دیگران رفتارش را پرخاشگرانه می دانند . در عمل ، بسیاری از پژوهشگران ترکیبی از این دو تعریف را به کار می‌برند . رفتاری که به دیگران آسیب می رساند ، پرخاشگری نامیده می شود ، به خصوص وقتی که کودک بداند رفتارش به دیگری آسیب می رساند . اعمال خصمانه ای که از روی قصد باشد نیز پرخاشگری تلقی می شود (ماسن و همکاران ، ۱۳۷۶ : ۴۲۵ ).